9 Temmuz 2013 Salı

ilk paragraftaki son mısra ...

eskisi gibi düşünülmüyor artık derinler ,
her kaderin içine girince , sen ile başlayan tabir ,
çıkışı çok zor olan yollara sapıyor insan ,

dalmak küçükken denize hayalde güzel gelir ,
lakin gerçeğe geçince faaliyet gözler açılır ,
bir bakmışsın sonra dişlerin çarpmaya başlamış ,
korkudan ...

her normal olanın bir anormal yanı var gibidir ,
belki yoktur ama çoğunlukla vardır ,
geçmişi asla silemeyeceğin gibi geleceğide karalamayacağın gibi .

normal olmak standartlara uygun olmak demektir ,
anormal olan ise , standart dışı tüm olgular ...

her düşünce bazen bir uçurum ,
bazen bir katil ,
bazen ise günahkar ve bazen affedici olur .

mesele insanın hangi yönde fikir kıldığıdır .

gönül penceresinden giren her güneş saf değildir ,
kimi zaman biraz kirli , kimi zaman hak edilmeyen tarafı vardır .
bu da evin sahibinin geçmişinin sebebidir .

sözümüz ona ki , bembeyaz olan süte kara sineklerin konmaya hakkı yoktur .

karşılığın ne ise onu bulursun .
ön yargıların kaderin ,
büyük konuşmaların acıların olur .
dikkatli olmaz isen bir gün bakmışsın ,
yerinde uslu duran dil'in ecelin olmuştur ...

dikkat ve merhamet başlığının altındaki ilk paragfı olmalı insan ...
ENy/040 -