ufak bir kağıt parçası yeter bana ,
kalbimde kustuğum tüm nefreti haykırmak için ,
sessiz çığlıklarımla eşsiz melodiler oluşturduğum albümümü ,
sunmak isterim sonlu yada sonsuz kısıtlı nefesler sahiplerine .


bana yeteceğini bilidiğim bir ufak parça kağıt varken yanımda ,
hayallerimin hançerlendiği bir uçurumda sallanmak apayrı bir vaka ,
nefes almak , zor olan kalbinin tekrardan atmasıs için büyük işkence ,
ve artık aramıyor elim yazarken mısra sonlarındaki kafiyeyi .


bu hayat sunduklarıyla ayrı olan rutin alemine sokmak istiyor beni de ,
fakat'larımın içine gizleniyorum ben her defasında ama duyan da ben duyan da ,
görünen dağların yüceliği kadar belkide hayal dünyanın eseri vardır bu gönülde ,
yada sıfıra çekmiş bir bonkörün taptaze cömerliği arasında kalan masumluk bir acı .


sonsuz olmasın yaşanılan herşey ,
ölüm gibi sonu olsun içten ve göz yaşlarına davet çıkaran ,
hayatımızın sonsuzluğuna kavuşacağımız zaman ölüm ise ,
o ölümü beklemek zor olsa da her nefeste ,
aslında yaklaşmak anlamını anlamak en güzeli o her nefeste ,


bir hatıra defteri al eline nefes sahibi ,
ve bak orda yazanlara ,
sırası ile oku anlamamaya çalış , anlarsın ...


ölüm sonrasında ki sessizlik kalplerin içinde olan vicdanın mezarındadır ,
her nefes sahibinin görüpte anladığı o An , aslında kendisinin acısını tatmasıdır ,
gören kalpler her davada şahitlik eder hukuk kervanında , gerçekler için ,
fakat el vermez şartlar ve koşullar en hafif kurşunun içine sıkıştırılmış 5 gram barutla .


insafsız bir hayatın kollarında sahtelenmek , sıfıra çekilmek , yada hiç olmak ,
pejmurdeliğin en gözdesi olmak , sıfata dahi koyulmamak , boş adam olmak .


kimdir yada hangi işlevselliktir sıfıra çekmeyi , boş adam olabilmeyi ortaya koyan ,
boşluk ifadesini dilinden süzdüren nefes sahibi dolu olduğunu boş olmadan nasıl anlayabilmişki ,
saçmalamaların içinde bu mürekkebi uçuk hayalsiz harflerin büyük bir yeri olsun ne farkeder ,
farkeden , farkettiren ve farkettirdiğin hiç bir şey olmamışsan eğer , cidden ki farketmez .


farkı fark eden , farksız olanı ıspatlar .
fakat ki farksız olan farklıları hep farksız görür .


şimdi cellatları iyilik perisi yapsak ? iyilik perilerini de cellat kadar cani ?
ne fark eder , iyilik ve kötülüğün manasında eksiklik anlayışıyla yaşayan için .


ve uzadıkça uzar mürekkebi uçuk hayalsiz harflerin endamı ,
tıpkı tükenmeyecek nefeslere sahip oldugunu anlayan insanın kısıtlı nefesleri gibi ,
onun için  , onun içinleri bile bırakıp hiçliğin endamında boy göstermek en marifetlisi ,
hoşçakallar elveda derken , geri dönmenin en kuzu saatlerini yaşarken ardına bakmamak farkıyla ... 

  Bence'lerimin Ben'ce si ...! 


       €Ny ..!